Reisverslag Wies Hamstra (januari 2015)

Na een voorspoedige reis, werd ik op het vliegveld van Entebbe opgewacht door Pater Piet, Maama Getu, de nieuwe chauffeur Franco, Maama Florence en mijn adoptiekind Harriet.
Het waren wel aparte toestanden op het vliegveld i.v.m. de Ebola in Afrika, maar alles bij elkaar ging het bij de douane toch snel. Het was een hartelijk weerzien. De rit naar St.Noa‘s ging ook deze keer weer heel vlug en daar waren de oudere kinderen nog op voor een warm welkom. De Bamaama‘s hadden een heerlijke maaltijd klaar staan. Hierna ging iedereen, met een volle maag!, snel naar bed. (1.00 uur) Maama Florence is een nieuwe medewerkster en Maama Margareth, die enkele jaren geleden ook bij ons werkte, is weer terug. Een lieve en hardwerkende vrouw, die het in haar privé leven niet gemakkelijk heeft. We zijn allemaal blij dat ze weer bij ons werkt. Ze wil graag dat ik haar taal leer, want zij kent geen Engels. Ze leerde me elke dag een nieuw woordje.

De volgende morgen, eerst een omhelzing voor de kleinere kinderen en hierna ontbeten met gebakken eieren van onze eigen kippen, heerlijk! Dit was zo elke morgen, af en toe een gekookt ei i.p.v. gebakken. Ik heb in deze weken meer eieren gegeten dan normaal thuis in het hele jaar, maar het was wel lekker.
Maama Getu was in verwachting en zij moest die eerste dag voor controle naar het ziekenhuis, want ze had last van te hoge bloeddruk. Ze was begin februari uitgeteld, maar het was niet goed met haar en ze moest dan ook opgenomen worden. Dit had tot gevolg dat we in de loop van de morgen naar het ziekenhuis zijn gegaan met alle spullen voor haar verblijf en Maama Lucie om haar te verzorgen. Hierdoor is het hele geplande programma voor mijn verblijf niet doorgegaan, want de baby, een meisje, is woensdagavond 7 januari met een keizersnede geboren. Ze heet Livia Nambi. Alles is gelukkig goed verlopen en moeder en dochter maken het goed. Ze hebben samen enkele dagen in het ziekenhuis gelegen en zijn nu gelukkig weer thuis.

Ik heb in deze weken veel met de kinderen gespeeld en heb diverse gesprekken gehad met de grotere kinderen. Ook heb ik een prettig overleg gehad met de grote meisjes over de verbouwing van hun sanitaire gebouw, zij konden hun wensen kenbaar maken, wat ze dan ook deden. Ze hadden er goed over nagedacht. Eveneens is er werkoverleg geweest met de Bamamaa‘s, dit verliep erg stroef. Ze zijn het nog niet gewend om hun mening in een vergadering te geven. Ik heb iedere dag meegeholpen met van allerlei karweitjes.

Pater Piet heeft hier zijn handen vol aan de lopende en aan nieuwe zaken, maar hij moet een beetje meer aan zijn eigen gezondheid denken.
Dagelijks wordt er door de jongens met een groot net gevist in een vijver om deze vis te kunnen verkopen in een kraampje langs de weg. Dit loopt goed en tevens worden de slachtkippen en de eieren van de andere kippen verkocht, dat zijn toch elke dag kleine inkomsten.

De catvis=meerval doen het goed, maar de tilapia willen niet groeien, daar willen ze nu mee stoppen. Er was ook erg veel overlast van hele grote roofvogels.
Als ik ‘s morgens vroeg bij de vijvers kwam, zaten er regelmatig 10 – 15 van deze beesten te vissen in de vijver. Dat zag je dan ook als de jongens visten, er zaten dan veel aangepikte vissen in het net, jammer. Maar hierop hebben ze actie ondernomen en toen ik wegging zag ik geen enkele roofvogel meer!!!

Pater Piet is heel handig in vis schoonmaken en fileren en daarna lekker bakken. Op een middag riep hij mij en Mma Florence om te komen kijken en proeven.

Hij gaat dit Askari leren, de man die nu de vis verkoopt en schoonmaakt.
In de laatste week zijn er 300 nieuwe kuikentjes gekomen, een erg mooi gezicht en leuk gepiep. Met de varkens gaat het ook goed en we hebben ook 2 koeien, maar of die blijven is nog de vraag.

In de eerste week van mijn verblijf is er ook een grote schoonmaak gehouden op alle slaapzalen, zodat nu weer alles netjes is voor het nieuwe schooljaar.
We hebben veel overleg gehad met het team over de rapporten van de kinderen, want die kwamen in de eerste week van mijn verblijf. Op de scholen hanteren ze soms erg vreemde normen, het lijkt soms alsof ze meer kijken naar de opbrengst van het schoolgeld, dan naar het welzijn van het kind. Als een kind op de middelbare school zit is het schoolgeld voor elke hogere klas ook hoger. Als een kind volgens onze norm moet blijven zitten, lieten zij het toch overgaan. Hierover hebben we overleg gehad. St.Noa‘s moet tenslotte betalen.

Wat ook is veranderd is de overgang van kleuterschool naar lagere school. Daar moet het kind opeens een certificaat voor hebben met alle poespas er omheen en dat kost dan ongeveer €20,- per kind extra! Dit is volgens mij alleen maar om geld te verdienen aan het kind. Er zijn ook enkele kinderen die nog niet naar de lagere school mochten, omdat ze toevallig dit papiertje niet hebben, maar toch nu al 7 jaar of ouder zijn en helemaal niet dom. Hiervoor heb ik actie ondernomen en ik hoop dat deze kinderen volgende maand toch naar de lagere school mogen.
De reden voor mijn bezoek in juist deze weken was een vergadering van de Old Boys and Girls op 18 januari, zij wilden graag dat ik hier bij was. Helaas waren er maar enkele jongens en meisjes van de verwachte 40 personen, jammer. De vergadering is nu, na goed overleg met de aanwezigen, verschoven naar augustus en of ik dan ook zou kunnen komen?

Alles bij elkaar zijn het een paar mooie weken geweest, waarin ik daar toch veel heb kunnen doen. Jammer dat we geen bezoeken bij de mensen thuis hebben kunnen af leggen door de geboorte van de baby van Maama Getu. Maar toch leuk dat ik dit heb mogen meemaken. Toen de kleintjes van Pater Piet hoorden dat ik weer naar huis zou gaan, vroegen ze of ik niet bij hen wilde blijven en trokken me aan de broekspijpen. Leuk. De grotere kinderen vroegen mij om hun adoptie ouders de hartelijke groeten te doen en uiteraard ook een warme groet van de staf en van Pater Piet.

Met een zonnige Afrikaanse groet,
Wies Hamstra-Janssen.